.....................و بدین سان شهرمان کهن سالترین شهروند خود را از دست داد و ....زندگی همچنان ادامه خواهد یافت.....
تا وقتی
که زنده بود ،حس می کردم به 130 سال پیش وصل هستم. وبا مرگ ایشان یک نوع خلاء حس
میکردم و زیر پایم را 130 سال خالی می دیدم .آرزو میکردم به جای این همه فرزند سالاری
و اولاد ستایشی احترام و تکریم بزرگان نیز به خود روا می داشتیم.
روح و روانش به
اندازه تاریخ زندگیش بزرگ باد
+ نوشته شده در پنجشنبه 4 بهمن1386ساعت 9:44 قبل از ظهر توسط دکتر سعید اعلم رضائیه
|
